Wystawa dokonuje recyklingu dadaistycznych idei w odniesieniu do tradycji awangardy. Opiera się między innymi na strategii nadawania przedmiotom znaczenia za pomocą gestu na zasadzie zdystansowanej przewrotności. Bezpośrednie odwołania prowadzą do Marcela Duchampa, Rene Magritte’a czy Man Ray'a.